Eklektyczny pałac z końca XIX wieku z wieżyczkami i kolumnowym gankiem, otoczony resztkami parku ze starymi drzewami.
Pałac na zachodnim krańcu miasta zbudowali pod koniec XIX wieku hrabiowie Wołkowiccy: Hipolit, uczestnik powstania styczniowego, i jego żona Konstancja ze Skrzyńskich. Stanął w miejscu XVIII-wiecznego dworu Wincentego Skrzyńskiego, którego żona była siostrą Aleksandra Fredry. Tablica przy pałacu podaje, że powstał prawdopodobnie według projektu Franciszka Marii Lanciego. Bryła łączy różne style z przewagą neogotyku: ma smukłą wieżę, szczyty i kolumnowy portyk.
Do 1944 roku majątek należał do Wołkowickich i ich zięcia Ignacego Konopki. Po wojnie działało tu liceum rolnicze, a od 1974 roku pałac zajmuje Dom Dziecka im. Janusza Korczaka. W środku zachowały się parkiety, część sztukaterii i zabytkowy kominek. W 1982 roku budynek wpisano do rejestru zabytków.
Wokół rozciągał się park krajobrazowy z sadem, stawami i akweduktem. Do dziś przetrwały okazałe drzewa, wśród nich pomniki przyrody, a przy alejce stoi tablica z historią rezydencji. Wnętrza nie są udostępniane do zwiedzania, budynek i park można obejrzeć z zewnątrz.
Zdjęcia: fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0; fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0; fot. Patryk2710, CC BY 4.0; fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0.
