Gotyckie ruiny na skale nad Odrzykoniem, w których toczył się spór opisany przez Aleksandra Fredrę w „Zemście”.
Zamek strzegł traktu z Polski na Węgry przez Przełęcz Dukielską. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1348 roku. Pod koniec XIV wieku otrzymał go rycerz Klemens z Moskorzewa, protoplasta rodu Kamienieckich, który rozbudował zamek górny i ufundował kaplicę. W 1399 roku gościł tu król Władysław Jagiełło, a w XV i XVI wieku warownię powiększono o kolejne przedzamcza i budynki w stylu renesansowym. Podczas potopu szwedzkiego zamek został mocno zniszczony i od XVIII wieku popadał w ruinę.
W 1828 roku połowa zamczyska trafiła do Aleksandra Fredry jako posag jego żony. Pisarz znalazł w dokumentach majątku akta trzydziestoletniego sporu Piotra Firleja z Janem Skotnickim, sąsiadów dzielących zamek, i na ich podstawie napisał „Zemstę”. Mur graniczny, o który kłócą się bohaterowie komedii, pokazuje się zwiedzającym.
Ruiny stoją na skale na wysokości ok. 450 m. Lepiej zachowana jest część wschodnia, z resztkami budynków mieszkalnych, kaplicy i gotyckim portalem. W zamku działa małe muzeum z militariami i pamiątkami po właścicielach, a z murów widać dolinę Wisłoka i Krosno.
Zdjęcia: fot. Red 81, CC BY-SA 4.0; fot. Aktron, CC BY 3.0; fot. Edi-grafie, CC BY-SA 4.0; fot. Mathiasrex, CC BY 3.0.
